Królestwo, republika, cesarstwo

Zgodnie z legendą Rzymem rządziło kolejno siedmiu królów.  Ostatni z nich był tak niesprawiedliwy i okrutny, że został wygnany  pod koniec VI wieku p.n.e. Rządy w stolicy przejęli jej mieszkańcy,

królestwo stało się republiką. O ważnych dla republiki sprawach decydowali wszyscy wolni Rzymianie. Zbierali się na zgromadzeniu ludowym. W trakcie obrad ustanawiali nowe prawa i wybierali urzędników. Zostawali nimi najczęściej ludzie posiadający duży majątek. Urzędnicy bowiem nie otrzymywali wynagrodzenia za wykonywaną pracę. Swoją funkcję pełnili zazwyczaj przez rok. Najistotniejsze decyzje, dotyczące na przykład finansów państwa czy rozpoczęcia wojny, podejmował

senat. Zasiadający w nim senatorowie byli najzamożniejszymi i najbardziej doświadczonymi obywatelami Rzymu. W 1 wieku p.n.e. republiką rzymską wstrząsały wojny domowe, które osłabiły państwo. Jeden z rzymskich wodzów – Gajusz Juliusz Cezar, wykorzystał tę sytuację i dzięki poparciu armii zdobył prawie nieograniczoną władzę państwie. Po jego śmierci Rzymem rządzili kolejni władcy. Na cześć swego poprzednika przyjmowali tytuł cezara, czyli cesarza. Z czasem panujący podporządkowali sobie senat i armię. Osiągnęli silną pozycję w państwie i mogli samodzielnie rządzić.

Dodaj komentarz